گلادیاتوری؛ آیا واقعاً گلادیاتورهای زن وجود داشتند؟


فرارو- شاید امروزه در فیلم ها و نمایشنامه ها با گلادیاتورهای زن معروف به “گلادیاتریک” آشنا باشیم، اما واقعیت این است که چنین اصطلاحی هرگز در دوران امپراتوری روم باستان وجود نداشته است و اطلاعات کمی در مورد چنین جنگجوی زن وجود دارد. با این حال، به نظر می رسد که در دنیای واقعی این گلادیاتورها وجود داشته و مانند گلادیاتورها، توانایی های خود را در میدان جنگ به نمایش گذاشته اند.

به گزارش فرارو، اصطلاح “گلادیاتور” برای بسیاری از ما مفهومی آشناست. رزمندگانی که به صورت انفرادی یا گروهی در میدان های شهرهای رومی می جنگیدند و با یکدیگر یا با حیوانات می جنگیدند و اغلب تا سرحد مرگ می جنگیدند. در دوران معاصر، به دنبال پیدایش ایده هایی مانند برابری زن و مرد، اصطلاح گلادیاتور به معنای گلادیاتور زن ابداع شد که در داستان ها، نمایشنامه ها و فیلم ها نیز وجود داشت، اما حقیقت این است که چنین اصطلاحی هرگز. در روم باستان وجود نداشت و هیچ کلمه لاتینی برای اشاره به دوره روم برای گلادیاتور وجود ندارد. جالبتر اینکه منابع تاریخی در مورد گلادیاتریک نیز بسیار محدود است، بنابراین آیا واقعاً گلادیاتورهای زن وجود داشته اند؟

برای یافتن پاسخ این سوال باید به سراغ منابع تاریخی نوشته شده در آن زمان برویم. نکته جالب در مورد بررسی این منابع این است که اکثر آنها هیچ اشاره ای به گلادیاتورهای زن ندارند و برخی از منابعی که در اختیار این مبارزان قرار می دهند اغلب ظاهری عبوس نشان می دهند. حضور گلادیاتورها در میدان‌های جنگ نیز محدود به نظر می‌رسد و احتمالاً با جنگجویان با مهارت‌ها و توانایی‌های مشابه روبرو می‌شوند. به گفته شاعر رومی Decimus Junius Juvenalis، گلادیاتورها با استفاده از روش‌های آموزشی و سلاح‌هایی مشابه مردان، گلادیاتورها را آموزش می‌دادند، با این حال، هیچ سابقه تاریخی از Lodus (مکتب گلادیاتورها) وجود ندارد که چنین آموزش زنان را ارائه دهد.

شاعر رومی همچنین می آموزد که زنان از همه طبقات، از جمله طبقه بالا (feminae) و زنان معمولی (mulieres) توسط گلادیاتورها آموزش می دیدند، اما بعید به نظر می رسد که یک زن از طبقه بالا به دلیل انگیزه ای که ممکن است در آن زمان وجود داشته باشد. زمان. وارد شدن به او، ورود به چنین عرصه هایی. در آن زمان، جامعه روم به ندرت از چنین حضور یک زن استقبال می کرد و حتی حضور در صحنه به عنوان مجری (لودی) تحقیرآمیز بود و می توانست نام خانوادگی را خدشه دار کند.

با این حال، شواهد باستان شناسی هنوز می تواند وجود چنین گلادیاتورهای زن را تایید کند. شاهد این امر را می توان در کتیبه ای در Ostia Antica یافت که بازی های میدانی را نشان می دهد که در قرن دوم پس از میلاد روی داده اند. این کتیبه به قاضی محلی اشاره می کند که در میدان جنگ «شمشیرزنان زن» را توصیف می کند که البته او را «مولیر» و نه «زنان» نامیده است. منابع مکتوب تاریخی نیز نکاتی از گشایش در این زمینه دارند. از جمله این منابع می توان به گزارش معاصر مورخ و وقایع نگار معروف کاسیوس دیو (155-235 بعد از میلاد) اشاره کرد که وقایع جشنواره ای را که به افتخار مادر امپراتور نرون برگزار می شد، شرح می دهد. این مورخ می نویسد: «زنان اسب ها را می کشتند، حیوانات وحشی را می کشتند و مانند گلادیاتورها می جنگیدند. برخی داوطلبانه و برخی برخلاف میل خود در این مبارزات شرکت کردند».

کاسیوس دیو در جای دیگری از تاریخ خود نیز اشاره می کند که «بیشتر او [با اشاره به امپراتور دومیتیان]او همچنین شب ها بازی می کند و گاهی با جن ها و زنان دعوا می کند». پوبلیوس کورنلیوس تاسیتوس (120-56 پس از میلاد)، یکی دیگر از مورخان مشهور رومی، در بازی‌های امپراتور نرون گزارش می‌دهد که «بسیاری از زنان و سناتورهای مشهور در سالن آمفی تئاتر خود را تحقیر می‌کنند». واژه رسوایی را تاسیتوس به این معنا به کار برد که این اشراف و اشراف، از جمله زنان، در مسابقات گلادیاتوری شرکت می کردند که به گفته این مورخ، اقدامات طبقات پایین جامعه بود.

شواهد فیزیکی باستان شناسی هنوز می تواند این مسیر را روشن کند. جستجوهای باستان شناسی در بریتانیا اخیراً جسد یک رومی باستان را در یک محل دفن کشف کردند که نشان از دفن دقیق با تعداد زیادی اشیاء دارد. با معاینه پزشکی قانونی استخوان ها مشخص شد که این زن حدودا 20 ساله است. باستان شناسان لامپی را در کنار جسد کشف کرده اند که یک گلادیاتور سقوط کرده را در میدان جنگ نشان می دهد، با خدایان مرتبط با این ورزش که در کنار درخت کاج ایستاده اند (به طور سنتی در میدان جنگ برای پاکسازی می سوزانند). بر اساس این تصویر منحصر به فرد، باستان شناسان حدس می زنند که این مقاله احتمالاً دختری را که کشته شده به عنوان یک گلادیاتور به تصویر می کشد. در نتیجه، جسد در رسانه های بریتانیا به عنوان “دختر گلادیاتور” شناخته شد. از سوی دیگر، نوع خاکسپاری این گلادیاتور زن نیز نشان می دهد که او مردی از طبقه پایین نیست، بلکه قطعاً از طبقه بالاتری است.

نمونه دیگری از این شواهد باستان شناسی نقش برجسته هالیکارناسوس است، تصویری از قرن اول یا دوم پس از میلاد که در بدروم ترکیه کشف شد. این نقش یادگاری گرانبها برای آزادی دو گلادیاتور زن است که به نام‌های خود روی صحنه، آمازون و آشیل شناخته می‌شوند. هر دوی این مجسمه ها که بدون کلاه به نظر می رسند و در نتیجه مدل موی زنانه دارند، مجهز به عصا، کمربند، سپر مستطیلی، خنجر و مو (محافظ بازو) هستند. این بنا به خوبی وجود زنان مستقلی را نشان می دهد که در برابر مبارزات گلادیاتورها مقاومت می کنند.

گلادیاتوری؛  آیا واقعاً گلادیاتورهای زن وجود داشتند؟

نقش برجسته هالیکارناسوس

در سال 200 پس از میلاد، امپراتور سپتیمیوس سوروس زنان طبقات بالا و پایین را پس از جشن بزرگی که احتمالاً شامل مسابقات گلادیاتوری بود، از حضور در میدان جنگ منع کرد. کاسیوس دیو در تشریح علت این حادثه گفت: “زنان در این مبارزات شرکت کردند و به شدت با یکدیگر رقابت کردند و به دنبال تشدید این درگیری ها، توهین ها و توهین ها به طور طبیعی به یکدیگر افزایش یافت. برخی از زنان طبقه پایین به زنان طبقه بالا توهین کرده اند. زنان طبقه بالا نیز به یکدیگر توهین و توهین کرده اند که برای خانواده های هدف بسیار ناراحت کننده و نابخشودنی است. جنگیدن در جبهه‌های جنگ ممنوع بود».

ظاهراً همین موضوع «توهین و توهین» در نبردها که امری عادی به نظر می رسد، دلیل عدم حضور زنان در نبردهای گلادیاتوری است. در روم باستان، اگر مردها می‌گفتند، چنین توهین‌هایی اشکالی نداشت، اما اگر زنان به یکدیگر توهین می‌کردند، خانواده هدف خجالت می‌کشید و شرمنده می‌شد. بدون شک گلادیاتورهای زن در روم باستان وجود داشته اند و این گلادیاتورها نه تنها در طبقات فرودست، بلکه در طبقات بالای جامعه نیز حضور داشتند.

منبع: heritagedaily

نوشته مصطفی جرفی فرارو


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم