(ویدئو) «دهکده تک کلیه ها» در افغانستان!


در حالی که افغانستان پس از تسلط شش ماه پیش توسط طالبان، وارد یک بحران مالی شده است، تعداد فزاینده ای از مردم برای نجات خانواده های خود سنگ های خود را می فروشند.

به گزارش فرارو، در غرب هرات رایج شده است که محلی را به نام “روستای کلیه” می شناسند.

نورالدین، ساکن یک منطقه بیکار و بدهکار، که سعی می کرد به فرزندانش غذا بدهد، احساس کرد چاره ای جز فروش کلیه خود ندارد. او یکی از تعداد فزاینده‌ای از افغان‌هایی است که حاضر است یکی از اعضای خود را برای نجات خانواده‌هایشان قربانی کند. او گفت: “من باید این کار را به خاطر بچه هایم انجام دهم.” من چاره دیگری ندارم.

کمک های خارج از کشور که زمانی از افغانستان حمایت می کرد به آرامی باز می گردد و دولت طالبان از دارایی های افغانستان در خارج محروم شده است.

این کاهش به‌ویژه به افغان‌هایی مانند نورالدین 32 ساله آسیب رسانده است که مدت کوتاهی پس از بازگشت طالبان، معاش خود را به 3000 افغانی (حدود 30 دلار) کاهش داد و به اشتباه فکر می‌کرد که شغل بهتری پیدا خواهد کرد. اما با وجود صدها هزار بیکار در سراسر کشور، هیچ چیز دیگری در دسترس نیست.

او در ناامیدی کلیه را به عنوان یک درمان کوتاه مدت فروخت. نورالدین گفت: «الان پشیمانم. من دیگر نمی توانم کار کنم. درد داشتم و چیزی برای بلند کردن سنگین نداشتم.

خانواده او اکنون برای پول به پسر 12 ساله خود متکی هستند، پسری که کفش ها را با هزینه 70 سنت در روز واکس می زند.

نورالدین یکی از هشت نفری بود که توسط خبرگزاری فرانسه مصاحبه کرد و سنگ های خود را فروخت تا از خانواده خود حمایت کند یا بدهی های خود را بپردازد. قیمت برخی از سنگ ها تا 1500 دلار است.

فروش یا خرید اعضای بدن در اکثر کشورهای توسعه یافته غیرقانونی است، اما افرادی هستند که به دلیل نوع دوستی این کار را انجام می دهند. اما در افغانستان این خلاف قانون است.

پروفسور محمد وکیل متین، جراح ارشد سابق در شفاخانه شهر مزارشریف در شمال، گفت: “هیچ قانونی برای کنترل نحوه اهدا یا فروش اعضای بدن وجود ندارد، اما رضایت اهداکننده مهم است.”

محمد بصیر عثمانی، جراح یکی از دو شفاخانه هرات که اکثر پیوند کلیه در آن انجام می شود، تایید کرد که رضایت کلید پیوند است.

وی گفت: “ما از آنها اجازه کتبی و یک فیلم ضبط شده به ویژه از اهدا کننده دریافت می کنیم.” وی افزود که در پنج سال گذشته صدها عمل جراحی در هرات انجام شده است. ما هنوز تحقیق نکرده‌ایم که بیمار یا اهداکننده از کجا آمده و چگونه است. این کار ما نیست.

طالبان به درخواست‌ها برای اظهار نظر پاسخ ندادند، اما عثمانی گفت که رهبران جدید کشور برنامه‌هایی برای سرکوب عملیات دارند و کمیته‌ای برای اجرای آن تشکیل داده‌اند.

حتی گاهی برای تهیه سنگ از هند و پاکستان به هرات می روند. دریافت کننده هزینه بیمارستان و اهدا کننده را پرداخت می کند.

خانواده آزیتا به حدی غذای کمی داشتند که اخیراً دو فرزند از سه فرزند او به دلیل سوء تغذیه تحت درمان قرار گرفته بودند. او احساس کرد که چاره ای جز فروش یک عضو ندارد و آشکارا با دلالی آشنا شد که او را به گیرنده ای از استان نیمروز جنوبی متصل کرد.

آزیتا گفت: «سنگ خود را به 250000 افغانی (حدود 2500 دلار) فروختم. من باید این کار را می کردم. شوهرم کار نمیکنه ما بدهکاریم حالا شوهرش که یک کارگر روزمزد است می خواهد همین کار را بکند.

او گفت: «مردم سخت‌تر شده‌اند. بسیاری از مردم از سر ناامیدی سنگ های خود را می فروشند.

از یک خانواده، پنج برادر، یک سنگ را فروختند، به این فکر کردند که این سنگ آنها را از فقر نجات می دهد. غلام نبی زخم خود را نشان داد و گفت: ما هنوز بدهکاریم و مثل سابق فقیریم.

در کشورهای توسعه‌یافته، اهداکنندگان و دریافت‌کنندگان معمولاً زندگی کامل و طبیعی دارند، اما سلامت آن‌ها پس از جراحی معمولاً به دقت کنترل می‌شود و همچنین به سبک زندگی و رژیم غذایی متعادل بستگی دارد. با این حال، این اغلب برای افغان‌های فقیری که سنگ‌های خود را می‌فروشند و هنوز در فقر و گاهی در سختی شدید می‌بینند، ممکن نیست.

(ویدئو)

(ویدئو)

(ویدئو)

(ویدئو)

(ویدئو)


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم