ظریف اتهامات علیه اوکراین را رد کرد



در پی انتشار مطلبی در برخی رسانه ها در خصوص موضوع اوکراین و پیش فرض این موضوع با وزیر امور خارجه سابق کشورمان، ظریف به ایسنا گفت: من در اوکراین موضع و تحلیلی ندارم.

بر اساس این گزارش، در چند وقت اخیر مطلبی با عنوان آخرین برنده جنگ اوکراین منتسب به محمدجواد ظریف در برخی رسانه ها منتشر شده است در حالی که نویسنده این نقد شخص دیگری است.

ظریف گفت: نقد منتشر شده نقد قابل توجهی است، اما من نویسنده آن نیستم.

به گزارش فرارو، این نقد متعلق به مهدی تدینی مورخ است که در کانال خود با عنوان خرس سیبری و شکارچی پیر منتشر کرده است.

تدینی در توضیحی در کانال خود نوشت: این مقاله درباره من (یک خرس سیبری و یک شکارچی پیر) صبح در سایت ها، کانال ها و گروه ها تحت عنوان «محمد جواد ظریف» منتشر می شود، اما من فکر می کنم مشکل آقای ظریف خواهد بود.

متن یادداشت منتشر شده به شرح زیر است:

از کجا شروع کنیم که اشتباه نیست؟ آلمان مصمم بود به بهانه اختلافش با لهستان، سرزمین دانزیگ را اشغال کند. اروپا در آستانه یک جنگ “ملی” است که می تواند به یک جنگ “جهانی” تبدیل شود. در آن زمان در فرانسه شعاری منتشر شد: “چرا باید برای دانزیگ بمیریم؟” بدون شک امروز اروپا دقیقاً با همین وضعیت روبرو است: “چرا برای کیف بمیریم؟” اگر جنگ جهانی شروع شود، همان طور که دیروز شروع شد شروع می شود و اگر جنگ جهانی متوقف شود، آن طور که ما می بینیم متوقف می شود.

اروپا پیر و ضعیف و غرق در گمنامی است. ایالات متحده به طور فزاینده ای در دفاع از ارزش هایی که ادعا می کند غیرحرفه ای می شود. اما حقیقت این است که مسائل سیاسی را نمی توان «قهرمانانه» و «شوالیه» نامید. فقدان پاسخ نظامی به روسیه یک پاسخ معقول است، و اطلاعات هوشمندانه ای در پشت آن نهفته است – اگرچه غرب بدون شک “نبرد نمی کند”.

این پیروزی رعد اسا منجر به شکست های بزرگی برای روسیه می شود که در درازمدت آسیب هایی را به همراه خواهد داشت و به نظر می رسد غرب عمدا روسیه را به این سمت هدایت کرده است. کارشناسان آمریکایی پیش‌بینی کردند که امروز در اواسط دهه 1990 چه اتفاقی خواهد افتاد. زمانی که کلینتون هشدار داد، گسترش ناتو به شرق روسیه را به سمتی نامطلوب سوق خواهد داد. روسیه طی دو دهه به این ترس ها توجه نکرده است (اولین گروه از کشورهای بلوک شرق در سال 1999 به ناتو پیوستند و ناتو در سال 2004 به مرزهای روسیه رسید).

اگر در مقیاس «سالانه» به مسائل نگاه کنیم، روسیه به غرب و غربی‌های اوکراینی پاسخ دردناکی داده است، اما مقیاس مطالعه تاریخ یک «سال» نیست، بلکه یک «دهه» است. مشکل روسیه با این تهاجم نه تنها حل نشده است، بلکه به گونه ای محدود شده است که دیگر قابل حل نیست و در میان مدت با آن برخورد خواهد شد. برای درک دلیل، باید بیان صحیح مشکل را بنویسیم. شکل مشکل ارائه شده در رسانه و ذهن، شکل اشتباه مشکل است. این مسئله رویارویی روسیه با غرب نیست! در عوض این سوال مطرح می شود که “کشورهای همسایه روسیه بین دو میدان گرانشی شرق و غرب چه باید بکنند؟” آنچه ناتو را در شرق توسعه داده اراده این کشورهاست نه فقط خواست آمریکا یا کشورهای ناتو! تمایل همسایگان روسیه برای اتحاد نظامی با غرب ریشه در خاطرات بد دیکتاتوری کرملین دارد.

پوتین کیف را اشغال کرد، زلینسکی را دستگیر یا فرار کرد و یک دولت جدید طرفدار روسیه تشکیل داد که نسبت به دولت یانوکوویچ ناکارآمدتر و خصمانه تر بود. همان دولتمرد طرفدار روسیه که در اوایل سال 2014 از جنبش یورومیدان برکنار شد. اگر قبل از حمله نظامی و بمباران بی سابقه در روسیه این بخت خوب را داشت که نفوذ سنتی خود را در اوکراین حفظ کند، از این پس باید فقط با زور از اوکراین دفاع کند. سرنیزه – برای تسخیر قلب اوکراینی ها، که تعیین کننده ترین عامل در دراز مدت است. می توانید بگویید: “مشکلی نیست!” “اوکراین را با سرنیزه محافظت خواهد کرد!” آره! ممکن است چند سال طول بکشد، اما در دراز مدت امکان پذیر نیست.

روسیه اشتباه کرد! مرد مستی که قبلا زن و بچه اش را کتک زده بود، سال ها تظاهر به مهربانی می کرد و دیگر با خانواده کمربند نمی بست! اما روسیه به کمد قدیمی برگشت، بطری های ودکا را بیرون کشید، مست شد و زن و فرزندانش را کتک زد. این رفتار بدترین پیام را برای سایر همسایگان روسیه (مانند مداخلات اخیر این کشور در بلاروس و قزاقستان) ارسال کرده است. به‌عنوان ناظر خارج از سرنوشت اوکراین، معتقدم که بهتر است اوکراین در رویکرد غرب‌گرایانه خود میانه‌رو باشد، در رویارویی با روسیه و غرب تعادل مثبتی داشته باشد و از ناتو فاصله بگیرد. اما اگر بخشی از مردم اوکراین بدون مصالحه در مورد روس هراسی خود عمل کنند، اشتباه روسیه بزرگ‌تر، آسیب‌رسان‌تر و ناعادلانه‌تر خواهد بود.

در این میان، غرب و اروپا – با تمام بیزاری و بی ادبی خود – مانند پیرمردهای حیله گر، جوانان قلدر را به خشونتی مست کننده سوق دادند تا در دراز مدت او را سرکوب کنند. از فردای پیروزی، وضعیت به نفع پوتین برای روسیه نخواهد بود و غرب با جلوگیری از خصومت‌های نظامی، هزینه‌های خود را تا حد ممکن کاهش داد. در یک جمله: غرب نتوانست دندان خرس سیبری را در بیاورد، اما خرس را مجبور کرد طعم گوشت تلخ و چربی را گاز بگیرد تا سریعاً آن را رها کند یا مجبور شود آن را به آرواره هایش بچسباند. برای چندین سال، بنابراین دندان های آن ضعیف می شود. عاقل از خرس عصبانی نیست، او را به دام می اندازد.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم