تو آمریکا خوش بگذره برادر!



سجاد فیروزی در روزنامه شرق نوشت: احسان حدادی مشهورترین چهره دو و میدانی ایران است. البته باید در مورد وسواس بیشتر «است» صحبت کرد و کم کم می توان گفت «است» محبوب ترین چهره در دو و میدانی ایران است. او طی سالیان متمادی در رشته پرتاب دیسک افتخارات زیادی کسب کرد. گل سرسبد آنها مدال نقره المپیک 2012 لندن بود. مدالی تاریخی که نام حدادی را در ورزش ایران زنده کرد. جدای از مدالی که احسان به آن افتخار می کرد و مورد توجه ویژه مسئولان سابق کمیته المپیک بود، او در بازی های آسیایی نیز چهار مدال طلا کسب کرد تا نشان دهد که سطح توانایی هایش از این هم بالاتر است.

با وجود چنین عملکردی، احسان دیگر ستاره سابق نیست. و حداقل او قهرمانی نیست که شایسته «پرداخت» باشد. او حاشیه ساز نشد و هر زمان که حاشیه هایش صدای مخالفان را بلند می کرد زنده می ماند و با حمایت مسئولان ارشد ورزش به تمرینات بازگشت. شایعات در مورد هزینه های تکان دهنده ای که فدراسیون دوومیدانی از یک سو و کمیته ملی المپیک از سوی دیگر متحمل شده اند به قدری زیاد است که هنوز بسیاری او را بهترین ورزشکار ایران می دانند.

حدادی زمانی خود را فردی «خاص» می‌دانست و هزینه‌هایی را که برای او انجام می‌شد به درستی توصیف می‌کرد. اما حالا ماه ها و شاید سال ها از آن زمان می گذرد. او که روزی دنیا را با پرتاب دیسک آشنا کرد، اکنون آنقدر رکوردش عادی است که منتقدان می گویند “او یک ورزشکار معمولی است و ارزش هزینه اضافی را ندارد.” اما برخی از حامیان او همچنان به بهانه کوچک بودن به او اهمیت می دهند و درخواست های اغلب غیرمتعارف او از هزینه ها گرفته تا این گونه سفرها را می پذیرند. اینها افراد خاصی هستند. برخی از مسئولان فدراسیون دوومیدانی و کمیته ملی المپیک. هر دو جبهه به امید کسب مدال و گنجاندن مدال احسان در کارنامه خود از امید احسان دست کشیدند. اما نگاهی به پرتاب های اخیر احسان حدادی نشان می دهد که او نه تنها فرصت حضور در المپیک و مسابقات جهانی را ندارد. حتی ممکن است در بازی های آسیایی پیش رو به مدال طلا برسد.

این مقدمه برای رسیدن به بحث داغ این روزها درباره احسان حدادی انجام شد. دارنده مدال نقره المپیک لندن که سال ها همین مدال را خورده، پایش را در کفش کرد تا برای اردو و احتمالا مسابقه به آمریکا برود. تا اینجا مشکلی نیست؛ اما مشکل اینجاست که فدراسیون و احتمالا مسئولان کمیته ملی المپیک هزینه های سرسام آور سفر به آمریکا را مطالبه خواهند کرد. احسان که می خواهد پنجمین مدال طلای متوالی خود را در بازی های آسیایی کسب کند، با وجود ضعیف ترین عملکرد این روزها، شانس کسب مدال در بازی های آسیایی را دارد. چون در این زمینه رقیبی ندارد. اما سوال اینجاست که آیا اعزام ورزشکار به آمریکا برای آمادگی در بازی های آسیایی ضروری است؟ فدراسیون دوومیدانی با ابهام عجیبی به این سوال پاسخ می دهد; اما نکته اصرار حدادی برای سفر به آمریکاست. بهانه اش این است که او یک مربی قدیمی آمریکایی است و می گوید یکی دو مشکل فنی دارد که باید آنها را حل کند. با این حال همین مسئله همچنان پابرجاست که برای مدال‌آوری‌های بازی‌های آسیایی و حریفانی که دارد، تمرینات کیش کافی است و آمریکا دیگر نیازی به آن ندارد.

حدادی، اما معمولاً می خواهد به آمریکا برود. او همچنین بیش از سه ماه مانده به المپیک توکیو راهی آمریکا شد تا تمرین کند و شانس خود را دوباره امتحان کند تا با آمادگی بالا در این رشته مدال بگیرد. او قبل از سفر به آمریکا در اظهاراتی جنجالی گفت: شرایط من از نظر آمادگی و روحیه بسیار شبیه به المپیک لندن است، بنابراین بسیار امیدوار هستم که در توکیو مدال بگیرم. حضور سه ماهه او در آمریکا قبل از المپیک نه تنها موفقیت آمیز بود، بلکه ضعیف ترین نتیجه ممکن برای او بود. حدادی در توکیو با رکورد 58 متر و 98 سانتی متر در گروه خود چهاردهم شد و حذف شد. از بین تمام پرتاب کنندگان المپیک، او در رتبه دوم و در مجموع بیست و شش جایگاه بود. وی با بیان اینکه مصدومیت دلیل چنین عملکرد ضعیفی است، پس از ثبت نتایج گفت که با احترام در المپیک در این بازی ها شرکت کرده است!

ماجرای مجروح شدن احسان حدادی و هزینه های دلاری حاشیه کمی برای او باقی نگذاشت. او ابتدا از ناحیه پاشنه پا آسیب دید و از او خواستند برای جراحی پاشنه پا به آلمان سفر کند! در شرایطی که خار پاشنه در ایران روشی ساده و کم هزینه است و قیمتی نزدیک به 5 تا 10 میلیون تومان دارد، حدادی با حمایت مسئولان ورزشی و فانتزی خام آنها مبنی بر اینکه ممکن است واقعاً حدادی در المپیک مدال بگیرد، اینگونه است. آسان به عنوان جراحی پاشنه پا عازم آلمان شد. در آن زمان گفته شد که هزینه های درمان و هتل او تقریباً 8000 یورو بوده است. نکته بحث برانگیز دیگر در مورد همین داستان جوجه تیغی، سفر 56 روزه به آلمان است! فدراسیون اقامت طولانی مدت او را تاخیر در عمل جراحی پاشنه پا توصیف کرد و هیچکس نپرسید هزینه اقامت طولانی مدت او در آلمان چگونه تامین شده است. اتفاق دیگری بعد از پاشنه افتاد. این بار گفته شد که به دلیل جراحی پاشنه پا مجبور به پوشیدن کفش های مخصوص شده و همین کفش ها باعث عود دیسک کمر شده است. احسان همین مصدومیت را بهانه کرد تا نتیجه ضعیفش در المپیک را توجیه کند.

تو آمریکا خوش بگذره برادر!

بعد از تمام اتفاقات، احسان حدادی دوباره پا به آمریکا گذاشت. دقیقاً همان بازه زمانی قبل و قبل از یک تورنمنت مهم. اما در این مورد، موضوع دارای ابهاماتی است; ابتدا فدراسیون دوومیدانی اعلام کرد که اردوی خارج از کشور نخواهد داشت و اجازه نمی دهد. از طرفی اگر فردی بخواهد سفر کند هزینه ها بر عهده خودش و اسپانسرش است. مشکل اما به اینجا ختم نمی شود. چون مسئولان فدراسیون دوومیدانی هم مشت می‌زدند، نمی‌دانستند باید بگویند با حدادی به آمریکا سفر کرده‌اند یا نه! هاشم صیامی رئیس فدراسیون دوومیدانی در این باره گفت: در روز اول اردوها گفتیم که به دلیل شرایط خاص کشور برای همه ورزشکاران اردوی برون مرزی نداریم و همه اردوها در کشور برگزار می شود. هرکسی که قصد رفتن به اردوی خارجی را دارد باید با هزینه شخصی یا اسپانسر خود این کار را انجام دهد. برنامه ما این است که وضعیت ورزشکاران را بعد از مسابقات قهرمانی کشور بررسی کنیم و واجدین شرایط را با تاییدیه در مسابقات بین المللی شرکت کنیم. کمیته فنی این موضوع در مورد احسان حدادی نیز صدق می کند. او قصد دارد به آمریکا سفر کند و پس از شروع مسابقات قهرمانی کشور در خرم آباد، کمیته تخصصی پرتاب ها موضوع را بررسی خواهد کرد. آمریکا و فقط قصد رقابت دارد.» بر خلاف اظهارات رئیس فدراسیون، احسان حدادی گفت که رئیس فدراسیون n اتفاقا از این ارتش آمریکا آگاه بود. زیرا برنامه از سال گذشته آن را تحویل داده است. وی ادامه داد: برای سه مبارزه به آمریکا می روم و رئیس و دبیر فدراسیون از زمستان سال گذشته در برنامه من بودند و برنامه ها را به آنها دادم و همه برنامه هایم را با رئیس فدراسیون هماهنگ می کنم.

حالا که احسان قصد سفر دارد و ناخواسته در آمریکا تجدید نظر می کند، اوضاع تا حدودی تغییر کرده و این بار «ارتش» جای خود را به «مسابقه» داده است. حالا فدراسیون دوومیدانی می گوید اردو نیست و احسان برای مسابقه به آمریکا می رود. حدادی خودش گفته است که دو هفته دیگر برای چند مبارزه به آمریکا می رود. در ابهام موضوع عنوان شده بود که در صورت دعوت به مسابقه، هزینه ها بر عهده برگزارکنندگان مسابقات بوده و فدراسیون نباید پرداخت کند. اما مشکل اینجاست که برای احسان حدادی دعوتنامه ای وجود ندارد. علی رضایی، دبیر فدراسیون دوومیدانی به ایسنا گفت: آقای حدادی هیچ اردویی در آمریکا نخواهد داشت. قبلا هم گفتیم هر ورزشکاری حتی اگر بخواهد با هزینه شخصی به اردوی خارج از کشور برود باید این موضوع را در کمیته ویژه فدراسیون بررسی کند و پس از تایید به شورای کشوری دیگر برود. از طرفی اگر فدراسیون بخواهد هزینه کند کل هزینه اردوهای داخلی را می پردازیم. برای احسان حدادی دعوتنامه برای حضور در دو مسابقه سطح بالا ارسال می شود. در این صورت هیچ هزینه ای از سوی فدراسیون پرداخت نخواهد شد. زیرا طبق دعوتنامه هزینه های ورزشکار در یک دوره معین به عهده برگزارکننده مسابقات می باشد. البته هنوز دعوتنامه ای دریافت نشده است و در صورت عدم ارسال، حدادی شرکت نخواهد کرد.»

در تمام این تعاملات، تصور اینکه حدادی به آمریکا اعزام نشود، سخت است. برای لانچری که حاضر شد 5 دلار برای درمان پاشنه پا و یک سفر 56 روزه به آلمان بپردازد، سفر دو هفته‌ای به آمریکا، علی‌رغم همه انتقادات، ممکن است دغدغه‌ی ویژه مسئولان ارشد ورزش ایران نباشد. کسب مدال در بازی های آسیایی برای مسئولان فعلی کمیته ملی المپیک که وعده های رنگارنگی داده اند از اهمیت ویژه ای برخوردار است. احسان مثل همیشه می تواند از این «اهمیت» نهایت استفاده را ببرد و به آمریکا بازگردد، کشوری که علاقه خاصی به آموزش در آنجا دارد!


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم