آیا یوان می تواند یک ارز ذخیره جهانی باشد؟


فرارو- کن موک; او استاد بازنشسته اقتصاد در دانشگاه کاپیلانو در کانادا است که بیش از سه دهه در آنجا تدریس کرده است. او به مدت 33 سال در سطح دانشگاه اقتصاد، سیاست عمومی و جهانی سازی تدریس کرده است. او در سال 2015 کتابی با عنوان «رشد اقتصادی چین و تأثیر جهانی آن» نوشت. دومین کتاب او با عنوان کشورهای توسعه یافته و تاثیر اقتصادی جهانی شدن توسط پالگریو مک میلان منتشر شد. او به مدت پنج سال به عنوان اقتصاددان با دولت کانادا در بریتیش کلمبیا کار کرد.


به گزارش فرارو به نقل از آسیا تایمز؛ یوان چین به عنوان یک رقیب برای تبدیل شدن به یک ارز ذخیره بزرگ جهانی معادل دلار آمریکا که از یورو، ین و پوند انگلیس پیشی گرفته است، ظاهر شده است. با این حال، آیا این امکان پذیر است؟

از آنجایی که چین بزرگترین کشور تجاری است و تخمین زده می شود که 125 کشور بزرگترین شرکای تجاری آنها هستند، احتمالاً پاسخ مثبت است.

به گفته اداره کل گمرک چین، ارزش تجارت این کشور در سال 2021 تقریباً 6 تریلیون دلار خواهد بود. اگر چین و شرکای تجاری آن توافق کنند که از ارزهای مربوطه خود برای تجارت دوجانبه استفاده کنند، تقاضا برای یوان به طور نجومی افزایش خواهد یافت. این انتقال یوان به تبدیل شدن به یک ارز ذخیره جهانی را تسریع می کند.

در واقع، بد نیست که یوان یک ارز بزرگ جهانی است یا به عنوان جایگزینی برای دلار آمریکا عمل می کند. به عنوان مثال، شرکای تجاری که از ارزهای یکدیگر برای ترتیب دادن سرمایه‌گذاری‌ها و سایر معاملات استفاده می‌کنند، هزینه‌های مبادله را کاهش می‌دهند، تغییرات نرخ ارز را به حداقل می‌رسانند و از مجازات‌های آمریکا اجتناب می‌کنند.

تاثیر تحریم های آمریکا

تحریم‌ها علیه کشورهایی که ایالات متحده آنها را «غیر دوستانه» می‌داند، نه تنها بر کشورهای هدف، بلکه بر اقتصادهای جهانی از جمله ایالات متحده نیز تأثیر مخربی داشته است. آخرین نمونه این است که ایالات متحده و متحدانش در اروپا و آسیا روسیه را به دلیل حملات به اوکراین تحریم کرده اند.

تحریم های سخت نه تنها برای اقتصاد روسیه مضر است، بلکه برای سایر اقتصادها از جمله اقتصادهایی که روسیه را تحریم کرده اند نیز مضر است. قیمت نفت و مواد غذایی افزایش یافته و خطر رکود جهانی وجود دارد.

برای مثال، در ایالات متحده و اروپای غربی، بسیاری از خانواده ها بین غذا خوردن و گرم نگه داشتن در خانه انتخاب های سختی می کنند. اگرچه اقتصاد غرب در حال رشد است، اما تعداد فقرا و بی خانمان ها افزایش یافته است که نشان می دهد رشد به طور عادلانه توزیع نشده است.

یوان به عنوان وسیله مبادله

شاید این به دلیل تاثیر تحریم های آمریکا بر اقتصادهای مختلف باشد، بنابراین برخی کشورها دلار آمریکا را کنار گذاشته و یوان را در مذاکرات تجاری می پذیرند. اخیراً گزارش شد که عربستان سعودی در حال انعقاد قراردادی با چین برای حل و فصل معاملات نفتی به یوان است.

بانک خلق چین (PBOC) نیز به همان اندازه مهم است که اعلام کرده است که در سال 2019 حدود 70 یوان را به عنوان ذخایر ارزی خود در سراسر جهان نگه خواهد داشت. همانطور که اقتصاد چین به رشد خود ادامه می دهد، این تعداد مطمئنا افزایش خواهد یافت. یکی دیگر از عواملی که کشورها را به حفظ یوان تشویق می کند، ترس از این است که هدف بعدی تحریم های ایالات متحده باشند.

چالش های یوان به عنوان یک ارز جهانی

با این حال، برخی استدلال می کنند که بین المللی شدن یوان به اندازه دلار آمریکا یک چالش به خصوص با توجه به ساختار و توسعه حکومت چین خواهد بود. حکومت تک حزبی، فقدان رای گیری جهانی، و فقدان یک مکانیسم منظم و مسالمت آمیز انتقال قدرت، نگرانی ها را در مورد ثبات سیاسی چین افزایش داده است.

چالش دیگر این است که یوان کاملاً قابل تبدیل نیست. بنابراین برای انتقال وجوه خارجی مشکل ایجاد می کند. همچنین، مدل توسعه اقتصادی چین با نئولیبرالیسم همخوانی ندارد.

ثبات سیاسی

ثبات سیاسی در تعیین میزان دریافت ارز مهم است، زیرا کمترین ریسک سیاسی را به همراه دارد. نمونه مورد نظر دلار آمریکا است.

ایالات متحده از نظر سیاسی آشفته به نظر می رسد زیرا دو حزب اصلی با یکدیگر در حال جنگ هستند و بین گروه های ایدئولوژیک یا نژادی اختلاف ایجاد می کنند. با این حال، سیستم حکومتی ایالات متحده قوه مجریه، مقننه و قضائیه را تنظیم و متعادل می کند و همه نیروها را مسئول می داند. به عنوان مثال، رئیس جمهور تنها می تواند سیاست هایی را در چارچوب اختیاراتی که قانون اساسی به او واگذار کرده است، اجرا کند. کنگره قدرت نظارت بر او و محدود کردن قدرت رئیس جمهور را دارد. به عبارت دیگر، هیچ دلیلی وجود ندارد که باور کنیم دولت ایالات متحده به زودی سقوط خواهد کرد، صرف نظر از این واقعیت که سیاست‌های نهادهای آن ممکن است منعکس کننده دیگری باشد. این یکی از دلایلی است که دلار آمریکا همچنان پناهگاهی امن برای سرمایه گذاران و پس انداز کنندگان در سراسر جهان خواهد بود. دلار آمریکا ثابت کرده است که ذخیره خوبی برای حفظ ارزش پول و سرمایه است.

بنابراین سوال این است که آیا چین می تواند همان سطح اطمینان را برای یوان ارائه دهد؟ بسیاری در غرب می گویند نه.

با این حال، به نظر می رسد که حزب کمونیست چین می تواند محبوبیت خود را حفظ کند، در غیر این صورت محبوبیت خود را در بین جمعیت چین افزایش دهد. دلیل اصلی این امر سطح بالای حمایت، انعطاف و سازگاری حزب کمونیست چین با شرایط است. به عبارت دیگر، حزب از زمان مائوتسه تونگ به “بازآفرینی” و پاسخگویی به نیازها و خواسته های مردم در آن کشور ادامه داده است.

بنابراین، اگر حزب به رشد خود ادامه دهد، احتمالاً برای مدت طولانی در قدرت خواهد بود. در واقع، حتی می توان ادعا کرد که حزب کمونیست چین یکی از معدود احزاب سیاسی در جهان از جمله احزاب غربی است که عملاً وظایف متولی خود را انجام می دهد.

به عنوان مثال، حزب کمونیست چین قول داد که فقر شدید را از بین ببرد و این اتفاق افتاد. در غرب، دولت ها در مورد کاهش فقر یا تغییرات آب و هوایی صحبت می کنند، اما در عمل چندان کار نمی کنند.

از این منظر، حزب کمونیست چین نشان داده است که نظام تک حزبی می تواند به ثبات سیاسی دست یابد. از این نظر، یوان وسیله قابل قبولی برای مبادله و ذخیره ارزش است و راه را برای تبدیل شدن به یک ارز ذخیره جهانی هموار می کند.

اصلاحات اقتصادی، تبدیل ارز

چین در حال اتخاذ رویکردی تدریجی برای اصلاحات اقتصادی است و آزادانه پول خود را برای جلوگیری از اشتباهات پرهزینه سیاست گذاری و جلوگیری از شوک های جهانی به جریان می اندازد.

از بسیاری جهات، چین هنوز در منحنی یادگیری اصلاحات اقتصادی، به ویژه تبدیل اقتصاد بازار اجتماعی خود به اقتصاد بازار خصوصی است. نگه داشتن مشاغل و بانک های دولتی تحت کنترل دولت به عنوان یک عامل تثبیت کننده اقتصادی و اجتماعی عمل می کند، زیرا قیمت های مقرون به صرفه ای را فراهم می کند و از فروپاشی سیستم مالی جلوگیری می کند. خصوصی سازی شرکت های دولتی در چین می تواند هزینه های انرژی یا حمل و نقل را افزایش دهد. این به نوبه خود می تواند به آشفتگی اقتصادی و نارضایتی اجتماعی منجر شود. به همین دلیل است که چین در این زمینه احتیاط کرده است. با توجه به شکست یوان در شناور شدن آزادانه، این حرکت بیشتر با هدف حفظ رشد صادرات و جلوگیری از ادغام رنمینبی از صندوق های تامینی خارجی است. یک یوان آزادانه شناور می تواند ارزش آن را افزایش دهد. در نتیجه چین مزیت قیمت گذاری خود را از دست خواهد داد. یوان پایین حمله را دشوار می کند، به خصوص زمانی که چین بیش از 3.25 تریلیون دلار ذخایر خارجی دارد. علاوه بر این، بدهی بین المللی چین کمتر از 2 تریلیون دلار است. بنابراین، چین منابع زیادی برای پرداخت بدهی های خارجی دارد.

نتیجه منطقی چنین تحلیلی این است که در پاسخ به این سوال که آیا یوان را می توان ارز ذخیره ای معادل دلار آمریکا در نظر گرفت، مسئله زمان است و امکان سنجی آن نیست.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم